Her yıl 10-16 Mayıs tarihleri arasında kutlanan "Engelliler Haftası” kutlanmaya başlandı. Aslında kutlamamak lazım, kutlamak yerine onlarında yanında olunması gerek.

Sadece bir hafta değil yıl her günü varlığımızı hissettirmeliyiz. Çünkü her insan bir engelli adayıdır. Ne oldum dememeli insan ne olacağım demelidir. 

Hor görülmemeli, yitip kalkmamalıyız. Her insanın başına gelebilecek olan bu durum karşısında duyarlı olmalıyız, Engelli insanlara acımak yerine, onları hayata bağlayacak davranışlarda bulunup yaşamlarını kolaylaştırarak mutlu olmalarını sağlamalıyız. Engellilerimizin o kadar sıkıntısı var ki acaba bunların ne kadarını çözebiliyoruz.  Acaba yol çalışması yapılırken, engellilerimiz akla geliyor mu, ya da başka çalışmalar yapılırken onlar göz önünde bulunduruluyor mu?

O kadar engellilerimiz var ki; sesini duyurabilmek istercesine bağırıp çağırır, ama nedense kimse kulak asmaz. Ama nedense sadece o hafta hatırlanır veya hatırlar insanoğlu. Bu çok yanlış bir davranıştır bence. İnsanımızın kanında var bence, o insanı sadece o anda anmak, o anda yanında olmak ve varlığını hissettirmek.

Öncelikle, engellilerin toplumla bütünleşebilmesi için engelsiz bireylerin katkıları gerekir. Bu katkı sağlanamaz ise, bütünleşme tam olarak gerçekleşemez. Engellilerin toplumla bütünleşmeleri önünde ulaşım, fiziksel çevre, eğitim gibi çeşitli engeller bulunmaktadır. Ve bu engelleri ortadan kaldırmamız lazım. Engellilerimizi anlayabilmek için engelli olmamıza gerek yok, onları anlamamız yeterlidir.

Bazen insan empati kurmalıdır. 1 gün bile olsa kendini onun yerine koymalıdır. Engellilerimizin sıkıntılarını, eksiklerini bir an önce gidermeli ve ne olursa olsun varlıklarını hissettirmeliyiz.

 Bedensel engelli kişilere acımak ve onların durumu karşısında duygulanmak, onların sorunlarına hiçbir çözüm getirmez.

Her engellinin yapabileceği bir iş mutlaka vardır, Onlara iş vererek mutlu olmalarını sağlamalıyız.

 

 

 

 



Kategoriler

downloadfilmterbaru.xyz nomortogel.xyz malayporntube.xyz