Ne çok öldüler… Gülümseme nedenlerimizi tek tek kaybediyoruz.

Acıyor canımız… Kimse ben izlemedim? Diyemez… Sahne sahne ezberledik.. Replikler halen beyinlere kazılı halde… Çarpım tablosunu sorsanız çoğumuzun içinden çıkamadığı yanıtlar alırsınız ancak Neşeli Günler, Hababam Sınıfından bir sahne sorsanız yaşayarak anlatırız…

Turşu suyu hikayesi…

Vecihiler…

Okuldan X Devlet için kaçışlar…

Kapalı bulunan ve saklanıldığı zannedilen alanlarda sigara içme çabaları…

Yatakhanede tereyağı kabının patates püresi ile değişimleri…

Say say bitmez…

Gülümseme nedenleridir bunlar… Gülümsememize neden olan o anlar şimdi anılarda kaldı.. O anların yaratıcıları şimdi çok uzaklarda… Güle güle gitsinler…

Bizlere en küçük anlardan mutlu olmayı öğrettikleri için teşekkürler.. Nur içinde yatsın Kemal Sunal, Halit Akçatepe, Tarık Akan ve niceleri…

Dualarımız ise halen Münir Özkul için… Yaşayan efsane her nefes alışın merhum olan öğrencilerine dua olsun inşallah…

Şimdilerde öyle gülümsemeler kalmadı… Hepimiz izliyoruz TV’leri.. Kan ve savaştan bıkanlar gülümsemek için açtıkları her filmde silah, cinsellik, kavga ve talan ile karşılaşınca anlıyor sanırım eskilerin değerlerini.. Belki eski filmlerde hep fakir oğlan genç kıza açık olurdu… Kör kızın gözleri araba çarpınca Allah’ın hikmet bu ya gözler görmeye başlardı ama en azından küfürsüz ya da silahsız anlatabilirlerdi o sahneyi…

İyiki o dönemleri yaşayıp o filmleri doyasıya izlemişiz… İyiki o gülümseme nedenlerimizi tanımışız…

 



Kategoriler

hasiltogel.xyz